E FAI O LENEI AE O LENA


[ata: SN]

“O LE LUKO MA LE MAMOE”

Sa taumafai ia se luko taulamalama, e pu’e se tama’i mamoe, sa inu mai i se vaitafe.

Na fai atu le luko i le mamoe, “Aisea le me aua e fa’apalapala mai ai la’u itu o le vaitafe?”

Ae le iloa e le luko, e ui i le laititi o le mamoe, ae e le o se mamoe fa’avalevalea foi.  

“A’e sole Luko, e faapefea na e fai mai ua ou faapalapalaina lau itu vai, o na e maualuga atu lau itu vaitafe?  O le vai e tafe mai i luga iina, ae le tafe mai i lalo ia le vai.”

Ua te’i le mamoe i le tali atu a le tamai mamoe.

Ua toe mafaufau le Luko i seisi ana tala e taumafai e fa’ase’e ai le tamai mamoe.

“E pei uma lava o oe lea na nofo ma tu’ua’i lo’u tama i le tausaga ua mavae, a ea?” o le fesili atu lea a le Luko i le tama’i mamoe.

Ua oso le ita a le tamai mamoe ma faapea atu, “Sole Luko, e ke valea?  O a’u fa’ako’a fagau i le kausaga legei! Oka fefe, i lou faavalevalea.”

Ua matua’i atili ai ona ita ia le Luko ma ia faapea mai, “Ua lava lena.  Ua e oti mai nei ia te a’u!”

Ua oso atu nei ia le Luko, o le a osofa’i ia le tamai mamoe, ae se’e lona vae i se ma’a i totonu o le vaitafe ma pa’u atu ai i totonu o le vaitafe, ma tafea ese atu ai i le ‘a’ave o le vaitafe.

[IA MANUIA FUAFUAGA UMA O TOTOE I LE FAAIUGA O LENEI VAIASO]